İstanbulluların (hakiki olanlarının) iyi bildiği ve anımsadığı kadarıyla Prens Adaları'na; herhangi birine kendinizi atarsanız; ferahlama, gevşeme ve yüksek rahatlık duygusunun ne olduğuna tanık olursunuz. Biz de öyle yapalım. 

Yolumuz Adalıların yoludur!…

Tercihimizi Bostancı üzerinden adalara giden gemilere binmekten yana seçtik. Dolmuş motorları da var elbette, hemen iskelenin yanında. Vapurların kalkışlarına denk getirerek, onlar da karşıya; inci tanesi gibi dizilmiş adalara sefer yapıyorlar. Eminönü, Karaköy ve Kabataş'tan değişik hızlardaki vapurlarla da adalara gidebilirsiniz. Bizim bir diğer önerimiz hafta sonu gitmeniz yönünde (böylece haftaarasının sakinliği bize kalır, ne güzel!)… 

Martıların çığlık çığlığa yaptığı eşlikle, 40 dk. içinde Büyükada'da sahile ayak basıyoruz. Bir adanın dört bir tarafının su ile kaplı olduğuna ilişkin genel coğrafya bilgisiyle koşut olarak, "Ne güzel denize de girebileceğiz!" coşkusuna pek kapılmamalı. Çünkü temiz ve gönül rahatlığı ile deniz banyosu alınabilecek bir kıyısı yok, gibi. Evet, "çimmek" isterseniz, her yanı elverişli. Talep ve tatmin arasında görece bir ilişki zaten herkes için ve her zaman yok mudur? Peki, ne yapacağız. Dolaşalım, demokrasilerde çare vardır, denir… Dolaşınca, denizle ilgili kimi kulüpleri göreceksiniz, zaten…

Çarşıyı, sola doğru belediyenin bulunduğu yöne doğru gezinmeye başlayalım. Akşamüstü oturacağımız lokantayı seçmeye yarayabilir. Veya deniz otobüsleri iskelesine doğru da yürüyebilirsiniz. Hepsi, küçük bir keşif için bi'miktar yoracaktır, ama değer. Soluklanmak için kıyı kıyı serpilmiş çay bahçelerine oturun. Demli çayınız gelsin. Belki bir tavla maçına yeltenebilirsiniz. Veya, civardaki seslere kulak vererek, adada nostalji yapma heveslilerine hitap eden söyleşilerden kimi sözcükler kulağınıza çalınabilir: "Hadi, Boğos Usta, at şu zarı!..", "Talip'e söyleyin Lefter Abi'yi alacak, eve kadar çıkıversin" veya "Arto gelse de iki tüyo verse, beygirler koşacak…" gibi… 

Çayımızı içiverdik. Faytonlara doğru yürüyoruz. Meydanın hemen solunda durakları var, birine binip ya Aya Yorgi'ye kadar gidip geri dönerek küçük bir tur yapabiliriz. Ya da Aya Yorgi'den devamla adanın arka yamaçlarından 1.5 saate yakın bir zaman diliminde büyük bir tur yapın. Büyük turun büyülü kısmını gece sevgilinizle uygularsanız, kuş ve böcek seslerinin birbirine karıştığı bir nal tıkırtısı eşliğinde yapmanız söz konusu olacak. Dudaklarınızda keyif almanın sihirli dokusu, dem ala ala yürüyeceksinizdir…

Zamanınızı iyi ayarlayabilirseniz, mutlaka akşamüstüne yakın bir saatlerde Aya Yorgi (Aziz Yoryeus)'ye çıkın. 6. Yüzyılda Bizans döneminde yapılmış kilise; umut dağıtıyor…. Çıkın… Hakkaten çıkacaksınız. Faytonla yamacına geldikten sonra bir yarım saat kadar dimdik bir yokuşu tırmanmanız gerekecek. Dura dinlene çıkılabilir bir yokuş. Çarşıdan sorarak gitmeniz gereken yerlerin listesini ve kendinize göre sıralamasını yapın. San Pasifiko Latin-Katolik Kiliseyi, Hamidiye Camisini, Aya Dimitri Kilisesini ve sinagogu gezin. Yukarılarda ise, Yetimhane Binasını, İsa Tepesi'nde Hristos Kilisesi gezin. Aya Yorgi'ye çıktıktan sonra da tepedeki panaromik lokantada olağanüstü yemeklerle şarabın tadını çıkarmaya bakın. Ne güzel değil mi? Bu turu, diğer adaları hatırnaz bırakmadan sırayla yapın. Bir gün Halki, bir başka gün Kınalı ve Burgaz'a… Rastgele… 

Önemli not: Aya Yorgi'ye çıkmanın iki özel günü var; 23 Nisan ve 23 Eylül günleri. Yakarmak ve dilekçe bulunmak için… Biline…